Wyspy z rowerowego siodełka

Wycieczka do malowniczego Ahlebku, czyli cesarskiego kąpieliska i książęcego łowiska. Długość około 11 kilometrów. Trasa nieco trudna ze względu na pagórki i słabe nawierzchnie na odcinku około 5 kilometrów.

Bawiąc na wyspie Uznam nie wolno ominąć miejsca, w którym przed stu laty zbierała się śmietanka polityczna, finansowa i artystyczna tej części świata: promenady uzdrowiskowej
łączącej cztery najelegantsze kurorty morskie dawnych Prus. Od jej sezonowego zgiełku można było jednak zawsze uciec nieopodal, na romantyczne leśne wzgórza i ukryte między
nimi jeziora, takie jak Wolgastsee. I tak właśnie – śladami letnich wycieczek naszych prapradziadków (bo wypoczywali tu także Polacy) – jedziemy i my.

Z zachodniego krańca świnoujskiej promenady – skrzyżowania ulic Żeromskiego i Bałtyckiej – ruszamy na zachód, leśną ścieżką rowerową w stronę granicy (prowadzi tędy znakowany szlak rowerowy im. Lyonela Feningera). Po kilkuset metrach dojeżdżamy do pasa ziemi niczyjej, który przecinamy po betonowych płytach.

GRANICA
Kilkanaście lat temu budziła grozę zasiekami i ciągłymi patrolami. Po upadku muru berlińskiego usunięto umocnienia a regularne patrole straży granicznej można było tu oglądać
aż do końca 2007 r. kiedy Polska dołączyła do strefy Schengen.

Leśna, ale dobrze utwardzona droga prowadzi nas dalej na zachód – mijając zejścia na plażę wjeżdżamy na jeden z głównych znakowanych szlaków rowerowych na wyspie Ahlbeck-Wolgast. Po minięciu po lewej pierwszych zabudowań Ahlbeck wjeżdżamy w końcu na brukowaną wysadzaną drzewami promenadę, przy której znajdują się najelegantsze, zabytkowe pensjonaty uzdrowiska.

PROMENADA I DZIELNICANADMORSKA
Trasa spacerowa łącząca na przełomie XIX i XX wieku tzw. Cesarskie Uzdrowiska od ujścia Świny aż po Bansin miała długość 16 km i była uważana za najdłuższą „Kurpromenadę”
w Europie. Pensjonaty w Ahlbecku zapisały się na kartach wielkiej historii dzięki odwiedzającym je gościom. W jednym z tutejszych pensjonatów powstawała w 1924 r. genialna powieść Tomasza Manna „Czarodziejska góra”. W najbardziej reprezentacyjnym hotelu „Ahlbecker Hof”, gościł w 1905 r. sam cesarz Austro-Węgier Fraciszek Józef I Habsburg.

Nieco ponad kilometr dalej dojeżdżamy do rozległego placu przed molem. Żeby je obejrzeć, trzeba zostawić rower przy promenadzie.

MOLO
Mimo że w złotych latach cesarskich kąpielisk molo w Ahlbeck było co najwyżej „kopciuszkiem” w porównaniu z bizantyjskimi, plażowymi budowlami w Heringsdorfie, Świnoujściu i Międzyzdrojach, tylko ono jakimś cudem oparło się niszczycielskiej
działalności morza i człowieka. Dziś zrekonstruowany i wzmocniony betonową podstawą budynek restauracji (datowany na 1898 rok) jest ostatnim zabytkiem drewnianej architektury plażowej w regionie.

Z mola wracamy promenadą w stronę Świnoujścia i po kilkudziesięciu metrach skręcamy w prawo, w Kirchstrasse. Zjeżdżamy nią aż do końca, mijając po lewej tutejszy kościół.

KOŚCIÓŁ EWANGELICKI
Lawinowy wzrost liczby letników odwiedzających wyspy spowodował, że na przełomie XIX i XX w. budowano w okolicy wiele nowych świątyń. Między innymi kościół w Ahlbecku,
który wzniesiono ze składek parafian w latach 1894-95.

Skręcamy w prawo w Wilhelmstrasse i dojeżdżamy do głównej arterii – Lindenstrasse. Skręcamy w nią w lewo, w kierunku Świnoujścia. Kilkaset metrów dalej, za zakrętem
dojeżdżamy do szerszego odcinka ulicy ze skwerem i cmentarzem żołnierzy radzieckich po prawej. Skręcamy w prawo, w alejkę prowadzącą do stacji kolejowej „Ahlbeck”.

STACJA W AHLBECK
Budynek stacji oddany do użytku w 1911 r. wraz z nową, uzdrowiskową linią kolejową łączącą dworzec główny w lewobrzeżnym Świnoujściu (nieczynny od 1948 r.) z wszystkimi
kurortami wyspy Uznam, i docierającą do ówczesnej przeprawy promowej przez Pianę w Mahlzow.

Od stacji udajemy się w stronę Świnoujścia uliczką Am Bahnhof, aż do końca – tu przez przejście kolejowe wjeżdżamy w bukowy las znakowaną trasą rowerową Ahlbeck – Usedom. Kolejne 2 km to jeden z trudniejszych odcinków wycieczki: gruntową, ale utwardzoną tłuczniem ścieżką wspinamy się po na dość wysokie wzgórza albeckiego lasu. Wreszcie dojeżdżamy do letniskowej wsi Korswandt.

KORSWANDT
Miejscowość znalazła swoje miejsce w średniowiecznych kronikach m.in. dzięki ostatniemu turowi księstwa wołogoskiego, ustrzelonemu tu w 1360 r. przez księcia Bogusława
V. Okoliczne lasy i mokradła słynęły z tych dzikich przodków krowy, (o czym świadczy do dziś nazwa niedalekich, zmeliorowanych bagien „Thurbruch”czyli „turze bagna”).

Trasa rowerowa prowadzi do głównej szosy, za którą znajduje się plaża, wypożyczalnia sprzętu wodnego i kawiarnia nad uroczym leśnym jeziorem Wolgastsee. Znad jeziora kierujemy się do leśnej drogi okrążającej akwen od północy – biegnie tędy znakowana trasa rowerowa w stronę granicy. Przed nami najtrudniejszy, czterokilometrowy odcinek wycieczki wiodący po kiepsko utwardzonych, leśnych drogach przez pagórki. W końcu dojeżdżamy w okolice granicznego pasa ziemi – tu trasa odbija na północ i po przekroczeniu przejścia kolejowego dociera w końcu do głównej szosy Ahlbeck - Świnoujście. Skręcamy w prawo i kilkaset metrów dalej docieramy do granicy Świnoujścia, gdzie kończy się nasza wycieczka.