Szlak kajakowy "44 Wysp", 30 km

Początek szlaku znajduje się w ośrodku wypoczynkowo-wędkarskim “Marina” w Karsiborze. Stąd wpływamy na spokojne wody Zatoki Mulnik, a potem Młyńskiej Toni, czyli na nurt dawnej odnogi Świny, której zachodni wylot uległ najpierw zabagnieniu, a potem został zasypany w czasie budowy Kanału Piastowskiego. Chwilę potem po prawej mijamy brzegi Karsiborskiej Kępy. Zza wału przeciwpowodziowego okalającego wyspę widać szczyt wieży obserwacyjnej dla ornitologów.
Opływając Karsiborską Kępę, mijamy z drugiej strony kolejne wyspy porośnięte trzciną, sitowiem i turzycami. Z bliska można się przekonać, że nie są to wyłącznie bagienne kępy traw, ale prawdziwe wyspy, z twardym gruntem wystających kilkadziesiąt centymetrów ponad wodę. Opłynąwszy północny skraj otoczonych wałem trzcinowisk Zajęczych Łęgów, z szerokiego nurtu Starej Świny wpływamy w nieco węższą cieśninę, między wyspami Karsibór a Wielkim Krzekiem. Wkrótce docieramy do granicy otwartych wód Zalewu. O ile na przesmykach między wyspami woda jest niemal zawsze spokojna, Zalewu Szczeciński to akwen kapryśny. Warunki żeglarskie potrafią się tu zmienić z minuty na minutę, a wysoka i krótka fala bywa bardzo groźna dla łodzi. Dlatego na kajakową wycieczkę zawsze najlepiej wybrać się z kimś doświadczonym.
Szlak opływa z południa n północ wyspę Wielki Krzek. Tu mamy przepiękny widok na górujące wysoko nad wodami wzgórza Lubina. Na wysokości wyspy Mały Krzek widać nietypowy znak nawigacyjny – słupy z metalową beczką na szczycie. Odpijając lekko na wschód przeskakujemy przesmyk między Jeziorem Wicko Wielkie a otwartymi wodami Zalewu i zbliżamy się do podnóża wysokiej lubińskiej skarpy. Po ok. 1 km docieramy do nabrzeża wśród pozostałości dawnej cementowni. Tu, na polu campingowym znajduje się tablica informacyjna z mapą szlaku.
Kolejny fragment szlaku, prowadzący z Lubina n północny zachód – do przystani w Łunowie, to najdłuższy odcinek przez otwarte wody Jeziora Wicko. Przy wietrznej pogodzie najbezpieczniej jest płynąć możliwie najbliżej jego wschodnich i północnych brzegów. Po przepłynięciu ok. 4 km docieramy do wąskiego kanału prowadzącego do Stanicy Żeglarskiej „Łunowo”.
Dalej szlak prowadzi wzdłuż brzegu Półwyspu Przymorskiego. Na początku skrajem otwartych wód Jeziora Wicko, a potem spokojnym kanałem Wielka Struga. Tu przepływamy obok prywatnych nabrzeży rybackich Przytoru. Po drugiej stronie wyspy Koński Smug, Wydrza i Żabia Kępa. Do lat 90 były one wykorzystywane jako pastwiska dla bydła. Wydrzą Kępę łączył nawet z Przytorem drewniany most.
Szlak wraca w końcu z zacisznych, wąskich cieśninek na szersze wody Starej Świny. Przepływamy m.in. w pobliżu miejskiego wysypiska śmieci, na które śmieci dostarczano kiedyś także barkami. Po niespełna 3 km przecinamy nurt Starej Świny kierując się na południe, by między wysepkami wpłynąć na Zatokę Mulnik – do karsiborskiej „Mariny”. Tu szlak dobiega końca.
Copyright© Urząd Miasta Świnoujścia
Tekst: Marcin Zamorski